Ինը հինգ, վեց, եօթը, ութը կ՚անցնի... արդէն երեք վայրկեան ուշացայ: Պիտի չվազեմ բայց շատ արագ պէտք է քալեմ: Սանդուխները առանց տեսնելու, մէկ քանին ցատքելով փողոց իջայ: Կարծեմ պէտք է վազեմ: Միշտ կ՚ուշանամ հինգ վեց վայրկեան: Բայց երբեք եօթը չ'ըլլար: Եօթը ամօթ է, ութը չափը կ՚անցնէ իսկ ինը յայտնի կ՚ընէ թէ քունի մէջ կորսուած եմ դեռ: Բոլոր ասոնք մտքիս մէջ հաշուած ատեն արդէն հասայ փողոցին անկիւնը: Արդեօք բան մը ըսե՞մ ուշանալուս մասին։  

— Օ՜ օ՜ օ՜, բարի եկած ես։

— Վա՜յ, բարի տեսանք Յակոբ։ Լաւ քնացա՞ր:

Հին Եգիպտոսի մէջ աշխարհը միայն տեսնուածներով չէ, այլ նաեւ պատմութիւններով կը բացատրուէին։ Նեղոսի ջուրերուն իջնալն ու բարձրանալը, անապատի փոթորիկներուն աւազը սփռելը եւ արեւին ամէն առտու դարձեալ ծագիլը առասպելներով կը բացատրուէին։ Եգիպտոսի դիցաբանութիւնն ալ, միւս դիցաբանութիւններուն պէս, աշխարհի ստեղծումը, աստուածներու եւ դիցուհիներու ծնունդը եւ տիեզերքի կարգը պատմող դիցաբանական պատմութիւններէ կը բաղկանայ: Նեղոսի ափերուն վրայ դարէ դար, բերանէ բերան փոխանցուած այս պատմութիւնները հազարաւոր տարիներ ետք ալ կը շարունակեն ապրիլ եւ կը ներկայացնէն քաղաքակրթութեան մը պատմութիւնը։